Küçük bir meşe ve çam ormanı... Güneş çoktan doğmuş. Arı, sinek, kuş sesleri etrafı sarmış. Güneş ışıkları ağaçların yaprakları arasından süzülüyor. Çam kokuları insanın ciğerlerine ziyafet çekiyor. Yağmur sularından oluşan incecik bir derenin şırıltısı en tatlı müzikleri aratmıyor. Sincaplar ağaçtan ağaca zıplıyor. Otlar arasında ürkek ürkek dolaşan tavşanlar görünüyor. Yakında bir de çeşme var. Oluk oluk su akıyor. Su buz gibi. Yaklaşıp avucuma dolduruyorum. Kana kana içiyorum. Suyun bu kadar lezzetlisini ilk defa içiyorum. Etrafa biraz daha dikkatli bakıyorum. Meşelerle çamlar arasında tek tük başka ağaçlar da var:Karaağaç,çınar,köknar... Burayı öyle seviyorum ki...

Yemyeşil ormanların, yüce dağların arasında küçük bir köy varmış. Bu şirin köydeki sevimli evlerden birinde zeki oğluyla birlikte fakir bir anne yaşarmış. Anne, akıllı oğlunu çok severmiş, onu sürekli yanında gezdirirmiş.

Bir gün bu fakir anne ile zeki oğlu ormana böğürtlen toplamaya gitmişler. Dar bir keçi yolundan yukarılara doğru tırmanmışlar. Keçi yolunun bir yanı derin bir uçurum, diğer yanı ise kaygan bir kayalıkmış. Minik çocuk böğürtlen toplamaya çalışırken çıplak ayağını sivri bir taş parçası kesmiş. Annesi kanı durdurmak için beyaz baş örtüsünden bir parça koparmış. Ağzı tıkalı testiden biraz su dökerek yarayı temizlemiş. Temiz yaranın üstüne de beyaz bezi güzelce sarmış.